De Italiaanse muzikant en kunstenaar Alessandro Casetti (Bagno di Romagna, 1981), is opgeleid aan het Kunstinstituut van Sansepolcro. Hierna heeft hij een jaar lang de Academie voor Schone Kunsten in Florence gevolgd. Alessandro laat in zijn kleurrijke schilderijen zien hoe emoties in en buiten ons lichaam bewegen – en dat doet hij via de huid als symbolisch beeld. Hij ziet de huid als een soort kaart die onze diepste gevoelens en innerlijke wereld blootlegt.
Casetti heeft veel geëxperimenteerd met verschillende schildertechnieken. Dat heeft zijn vaardigheden aangescherpt en hem aangemoedigd om de wereld van de figuratieve kunst verder te verkennen. Muziek speelt daarbij ook een grote rol – voor hem is dat de brandstof die zijn creativiteit steeds opnieuw aanwakkert.
Voor zijn werk gebruikt hij industriële verf, vooral verf op water- of terpentinebasis. Die laat hij door zwaartekracht over hout of doek lopen. Tijdens het drogen ontstaan er unieke vormen, barsten en structuren – ook wel bekend als craquelé. Hierdoor lijkt het schilderij te gaan leven.
Zijn kunst roept allerlei beelden op: van satellietfoto’s van planeten tot gebarsten, droge aarde, oude fossielen of microscopische schimmels. De grote wereld en de kleinste details komen samen, raken met elkaar in gesprek en versmelten.
Het resultaat is als een psychedelische reis naar binnen. Een uitnodiging om stil te staan bij jezelf, je ego, en wat daaruit voortkomt. De barsten en kleuren in zijn werk openen een ruimte waarin alles kan verdwijnen – misschien wel om ruimte te maken voor een mooiere en bewustere toekomst.